Bu oyun ne zaman aklıma gelirse sinirleniyorum ve üzülüyorum aynı zamanda. Çok çok daha iyi olabilirdi. baş tasarımcısı Kel Rolston adında Elder's Scrolls Morrwind ve Oblivion gibi zamanının çok başarılı oyunların yapımında büyük yardımı olmuş bir baş tasarımcı. Todd Macfarlane gibi elinde kalem varken ne yaptığını bilen bir sanatçı ve R. A. Salvatore gibi Fantasi Janrasında başarılı olan bir yazardan çıkan oyunun çok daha başarılı olmasını beklerdim. Bunu beklememdede haksız olduğumu düşünmüyorum.
Öncelikle iyi şeyleri sayıcam. Oyun gördüğüm en başarılı Combat sistemlerinden birine sahip. Fantaaazi oyunlarında klişe olan 3 farklı yol var önümüzde Might, Sorcery ve Finesse. Might Kılıç kalkanlı Fighter dediğimiz karakterlerden. Sorcery işte sorcery. Büyücü. Finesse de Rouge. Ok Yay, hançer falan. Her level atladığımızda bu skill ağaçlarına 3 adet puan koyabiliyorsunuz ve her level size ciddi fayda sağlayabiliyor. Çok küçük değişiklikler yerine ciddi anlamda senin oynama şeklini değiştirebilen güçler var ve erken levellarda ortaya çıkıyorlar. Ayrıcada İstendiği zaman gidip bütün puanlarınızı silip en baştan puanları dizebiliyorsunuz istediğiniz skillere, buda deney yapmanıza olanak veriyor. Kombat çok akıcı ve hiç hantallaşmıyor. arsenal'ınızdaki herşeyi kullanabiliyorsunuz ve silahlar dışında sizin seçtiğiniz farklı güçlerlede daha kompleks hale getirebiliyorsunuz oyunu dövüştüğünüz kişinin arkasına teleport olmak gibi veya suratına zehir atıp kısa süreliğine şaşırtmak gibi, hatta MK Scorpion tarzı Come Over Here! Diye size uzaktan saldıran birini yanınıza çekebiliyorsunuz. 9 Farklı silah gurubu ve sayısız silah da size en uygun olan dövüş mekanizmasını bulmanıza yardımcı oluyor. Ayrıcada oyun gerçekten güzel görünüyor. Rekli görünüyor çoğu mekanda. Diğer modern oyunlara göre çok daha canlı ve sizi içine çekiyor. Kendine has bir stili var ve orjinal görünüyor.
İlk duyduğum zamandan beri Umutluydum bu oyun hakkında. O Superstar line-up zaten insanı heyecanlandırıyor. ve evet oyunun mekanikleri çok güzel dizayn edilmiş ve kolay kullanılıyor. AMA ve benim için büyük bir ama. Oyunun hikayesi beni hiç bir şekilde saramadı. alıp götüremedi. Oyuna ölü olarak başlıyoruz...... Evet. Sonra bir Gnome'un ölüler üzerinde yaptığı deneylerden biri işe yarıyor ve hayata geri dönüyoruz. Bu olay Amalur dünyasını kontrol eden kaderin kırıldığı anlamına geliyormuş. Oyuncu karakter herkezin kaderini değiştirebiliyormuş ladidadida. Bu hikayeyi çok beğenen olduğunu duydum. Kader ve Kişisel felsefelere değindiğini idda ediyorlardı. Ben o hissi bir türlü alamadım. Oyunun ana hikayesi bana daha çok büyük bir düşmanı öldürünce aha bak bunu öldürebildin alsında o seni öldürücekti sen değiştirebiliyosun kaderi! demek için gibi geldi. okadar. Başka bir yardımı veya hikayeye katkısını görmedim çok ucuz geldi bana. Gerikalan ana hikaye de çok fazla klişe. İnsanlar ve insan olmayanlar 10 senedir savaş içinde "Fae"lerle, elf yani. Faeler ölümsüz varlıklar eğer yaşlanmıyorlar vesaire. Büyük bir kötü var dünyayı ele geçirmeye çalışıyor...
Amalur çok daha güzel olabilirdi. Evet sadece hikayesimi? diyosanız. EVET sadece hikayesi. eğer bir RPG'nin boktan bi hikayesi varsa oyun boktan bi oyun demektir benim gözümde. 7-8 saat kadar oynadım oyunu ve gerçekten sürekli dönüp oynayasım geliyor, ama her açtığımda yarım saat oynayıp aşırı sıkılıp kapatıyorum Diyolog ve seslendirmeler hem çok klişe(ağır ingiliz iskoç aksanı) hemde yeteneksiz insanlar tarafından yapılmış ve yazılmış çoğunlukla. Eğer sadece combat'ını oynayabilsem oynamak isterim daha çok. ama dediğim gibi, yarım saatden öteye gidemiyorum OOOF diyip kapatıyorum sistemi. Çook daha iyi olabilirdin Amalur. aah ah.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder